Nawazuddin Siddiqui’s simplicity : अशा चित्रपटसृष्टीत, जिथे अनेकदा मोठमोठ्या पदव्या आणि प्रतिमांवरून ओळख निर्माण केली जाते, तिथे नवाजुद्दीन सिद्दीकी आपल्या साधेपणामुळे आणि जमिनीवरच्या दृष्टिकोनामुळे वेगळे ठरतात. ‘गँग्स ऑफ वासेपुर’, ‘मांझी – द माउंटन मॅन’, ‘बजरंगी भाईजान’ आणि ‘ठाकरे’ सारख्या चित्रपटांमधील त्यांच्या लक्षवेधी अभिनयामुळे त्यांना त्यांच्या पिढीतील सर्वात प्रभावी कलाकारांपैकी एक मानले जाते. मात्र इतकी दमदार कारकीर्द असूनही, ते स्वतःला अजून “चांगला अभिनेता” समजत नाहीत आणि “आयकॉन” ही ओळखही नाकारतात.
“मी स्वतःला कोणताही आयकॉन मानत नाही. मी अजून अभिनेता झालेलोच नाही, मी अजूनही शिकतो आहे, सतत पुढे जात आहे,” असे त्यांनी आपल्या प्रवासाबद्दल सांगितले. नवाजुद्दीन यांच्यासाठी अभिनय ही एखादी अंतिम मंजिल नसून सतत चालणारी प्रक्रिया आहे, ज्यासाठी संयम, शिस्त आणि नेहमीच अधिक चांगले करण्याची जिद्द आवश्यक असते.
हीच त्यांची नम्रता त्यांना लोकांच्या नजरेत महान बनवते. भावनांची अंतर्गत तीव्रता असो किंवा सहज वास्तववाद—नवाजुद्दीन सिद्दीकी यांनी प्रत्येक भूमिकेसोबत अभिनयाची एक वेगळी उंची गाठली आहे, जिथे प्रत्येक पात्र एक शाळेसारखे वाटते. ते पुढे म्हणाले, “एक चांगला अभिनेता होणे ही आयुष्यभराची साधना आहे आणि त्यासाठी एक संपूर्ण आयुष्यही कमी पडते.” त्यांच्या या विचारांमधून आजच्या काळात एक महत्त्वाचा संदेश मिळतो, जिथे झटपट प्रसिद्धी अनेकदा समर्पणावर मात करते.
अजित पवारांनंतर राष्ट्रवादी सावरण्याच्या प्रयत्नात; सुनेत्रा, पार्थ आणि जय पवार यांच्या खांद्यावर पक्षाचा भार
खऱ्या कलेचा गाभा हा सतत स्वतःला बदलण्यात आणि अधिक परिपूर्ण बनण्यात आहे, हे ते अधोरेखित करतात. गेल्या काही वर्षांत नवाजुद्दीन सिद्दीकी यांनी विविध प्रकारच्या भूमिकांमधून आपली वेगळी छाप निर्माण केली आहे. तरीही स्वतःवर समाधानी न राहणे आणि सातत्याने प्रगती करण्याची धडपड हीच त्यांची खरी ओळख आहे. त्यांच्या दृष्टीने प्रत्येक भूमिका ही शिकण्याची, विसरण्याची आणि स्वतःच्या मर्यादा ओलांडण्याची एक नवी संधी असते.
याच जिद्दीने ते लवकरच ‘मी अभिनेता नाही’ आणि ‘तुम्बाड २’ या चित्रपटांमधून प्रेक्षकांच्या भेटीला येणार आहेत. याशिवाय त्यांच्या हातात आणखी सहा ते सात आशादायी चित्रपट आहेत, जे त्यांना आजच्या काळातील सर्वात मेहनती आणि समर्पित कलाकारांपैकी एक म्हणून अधिक भक्कम स्थान देतात.