Welcome to the Jungle Review: कॉमेडी हा चित्रपट प्रकार तर्कशुद्धतेपेक्षा मनोरंजनावर जगतो. प्रेक्षकांना दोन-अडीच तास वास्तवापासून दूर नेऊन त्यांना मनमुराद हसवण्यात तो यशस्वी झाला, तर त्याचं उद्दिष्ट पूर्ण झालं, असं मानलं जातं. ‘वेलकम टू द जंगल’ हा नेमका अशाच धाटणीचा चित्रपट आहे. हा चित्रपट स्वतःला कधीही गंभीरपणे घेत नाही आणि प्रेक्षकांनीही त्याच्याकडून वास्तववादी कथानक किंवा बौद्धिक सिनेमाची अपेक्षा करू नये, अशी जणू सुरुवातीलाच सूचना देतो. त्यामुळे चित्रपटगृहात प्रवेश करताना जर तुम्ही लॉजिक, सातत्य आणि वास्तववाद बाहेर ठेवला, तर हा चित्रपट तुम्हाला काही क्षणांसाठी खळखळून हसवतो; मात्र मजबूत पटकथा, सुसंगत कथा आणि संस्मरणीय व्यक्तिरेखा शोधणाऱ्यांची मात्र निराशा होऊ शकते.
‘वेलकम’ नाव आहे; पण आत्मा कुठे?
२००७ मध्ये प्रदर्शित झालेल्या *’वेलकम’ने हिंदी चित्रपटसृष्टीत एक वेगळी ओळख निर्माण केली होती. नाना पाटेकर, अनिल कपूर, अक्षय कुमार, परेश रावल आणि फिरोज नाडियाडवाला यांच्या भन्नाट कॉमिक टायमिंगने हा चित्रपट पुढे ‘कल्ट कॉमेडी’ ठरला. त्यानंतर २०१५ मध्ये आलेल्या ‘वेलकम बॅक’ने ती जादू पुन्हा निर्माण करण्याचा प्रयत्न केला; पण तो अयशस्वी ठरला. आता तब्बल दशकभरानंतर आलेला ‘वेलकम टू द जंगल’ नावाने या फ्रँचायझीचा भाग असला, तरी आशय, पात्रं आणि कथानकाच्या दृष्टीने त्याचा मूळ ‘वेलकम’शी फारसा संबंध राहत नाही. या चित्रपटाला स्वतंत्र कॉमेडी म्हणून पाहिल्यास त्याचा अनुभव अधिक चांगला ठरतो.
कथानकापेक्षा गोंधळालाच अधिक महत्त्व
चित्रपटाची कथा पाकिस्तानव्याप्त काश्मीरमधील (PoK) ‘आझादगंज’ या काल्पनिक गावाभोवती फिरते. ‘शोले’मधील रामगडप्रमाणे हे गाव सतत एका दहशतवादी टोळीच्या ताब्यात असते. त्या टोळीचा प्रमुख जातारा (जॅकी श्रॉफ) हा गब्बरसिंगच्या शैलीतील खलनायक वाटतो. या पार्श्वभूमीवर अनेक पात्रं, गैरसमज, विनोदी प्रसंग आणि गोंधळ यांची मालिका सुरू होते.
पटकथा ही चित्रपटाची सर्वात कमकुवत बाजू आहे. अनेक प्रसंग केवळ विनोद घडवण्यासाठी जोडले गेले आहेत. त्यामुळे कथेला दिशा कमी आणि गोंधळ जास्त असल्याची भावना वारंवार निर्माण होते. चित्रपट अनेकदा स्वतःच्या कथानकापासून भरकटतो आणि एका प्रसंगातून दुसऱ्या प्रसंगात सहज उडी मारतो. पण या सर्व गोंधळातही काही दृश्यं अशी आहेत जी प्रेक्षकांना मनापासून हसवून जातात.
अक्षय कुमार पुन्हा एकदा फॉर्ममध्ये
अक्षय कुमार हा या चित्रपटाचा सर्वात मोठा आधार आहे. स्वतःची खिल्ली उडवण्याची तयारी, संवादफेक आणि अप्रतिम कॉमिक टायमिंग यामुळे तो प्रत्येक फ्रेममध्ये लक्ष वेधून घेतो. एका उतरत्या काळातील नायकाची त्याने साकारलेली व्यक्तिरेखा अनेक ठिकाणी भन्नाट हशा पिकवते. विशेषतः चित्रपटातील ‘चित्रपटात मरतानाही अभिनय करण्याचा’ प्रसंग हा चित्रपटातील सर्वोत्तम विनोदी क्षणांपैकी एक ठरतो.
जॅकी श्रॉफने आपल्या वैशिष्ट्यपूर्ण शैलीत खलनायक साकारला आहे. राजपाल यादव, श्रेयस तळपदे, परेश रावल, जॉनी लिव्हर, अरशद वारसी, तुषार कपूर आणि इतर कलाकारांनीही आपापल्या वाट्याला आलेल्या भूमिका प्रामाणिकपणे निभावल्या आहेत.
हा चित्रपट की स्टार्सची परेड?
या चित्रपटाचं आणखी एक मोठं वैशिष्ट्य म्हणजे त्याची प्रचंड मोठी स्टारकास्ट. अक्षय कुमार, संजय दत्त, सुनील शेट्टी, परेश रावल, राजपाल यादव, जॅकी श्रॉफ, श्रेयस तळपदे, अरशद वारसी, तुषार कपूर, कृष्णा अभिषेक, जॉनी लिव्हर, जॅकलिन फर्नांडिस, दिशा पटानी, रवी किशन, मुकेश तिवारी आणि इतर अनेक कलाकार पडद्यावर झळकतात. एका मागोमाग एक कलाकार पडद्यावर येत राहतात आणि काही वेळानंतर कथानकापेक्षा ‘आता पुढचा कोण येणार?’ हीच उत्सुकता जास्त वाढते. इतक्या मोठ्या कलाकारांना एका चित्रपटात एकत्र आणणं हे निर्मात्याचं मोठं यश म्हणावं लागेल.
भव्यता आणि खर्च पडद्यावर स्पष्ट दिसतो
साधारणपणे कॉमेडी चित्रपटांचा खर्च मर्यादित असतो. मात्र ‘वेलकम टू द जंगल’ या बाबतीत पूर्णपणे वेगळा ठरतो. हेलिकॉप्टर, फायटर जेट्स, स्फोट, मोठमोठे अॅक्शन सिक्वेन्स, भव्य सेट्स आणि मोठ्या प्रमाणावर चित्रित केलेली दृश्यं पाहताना अनेकदा आपण कॉमेडीऐवजी एखादा अॅक्शनपट पाहत असल्याचा भास होतो. चित्रपटातील इंटरव्हलमध्ये अक्षय कुमार स्वतः प्रेक्षकांशी संवाद साधत चित्रपटात जागा न मिळालेलं गाणं इंटरव्हलमध्ये दाखवण्याची कल्पना मांडतो. हा स्वतःवर विनोद करणारा प्रयोग वेगळा आणि मनोरंजक वाटतो.
विनोद आहे… पण सातत्य नाही
चित्रपटातील अनेक संवाद, प्रसंग आणि कलाकारांची केमिस्ट्री प्रेक्षकांना हसवते. मात्र हे हसू सलग टिकत नाही. एक उत्कृष्ट विनोदी प्रसंग घडत असतानाच पुढचा प्रसंग अनावश्यक लांबतो किंवा कथानकाचा वेग कमी करतो. त्यामुळे चित्रपटाची लय अनेकदा खंडित होते.
तरीही, हा चित्रपट प्रत्येक क्षणी स्वतःला गंभीर न समजण्याची भूमिका कायम ठेवतो. त्यामुळे त्यातील उणिवा काही प्रमाणात दुर्लक्षित होतात.
दिग्दर्शन
दिग्दर्शक अहमद खान यांनी चित्रपटाला ‘मॅड-कॅप कॉमेडी’चा फील देण्याचा प्रयत्न केला आहे. मात्र इतक्या मोठ्या कलाकारांच्या फौजेला आणि विविध उपकथानकांना एकत्र गुंफताना पटकथेवर आवश्यक तेवढी पकड दिसून येत नाही. त्यामुळे चित्रपटात अनेकदा गोंधळ अधिक आणि सुसंगती कमी जाणवते.
संगीत आणि तांत्रिक बाजू
चित्रपटाचं संगीत प्रसंगानुरूप आहे. काही गाणी मोठ्या पडद्यावर आकर्षक वाटतात; मात्र चित्रपट संपल्यानंतर फारशी लक्षात राहत नाहीत. छायाचित्रण भव्य आहे आणि अॅक्शन सिक्वेन्सेसही मोठ्या प्रमाणावर चित्रित करण्यात आले आहेत. निर्मितीमूल्ये निश्चितच उच्च दर्जाची आहेत.
तर असं आहे…
‘वेलकम टू द जंगल’ हा उत्कृष्ट पटकथेचा किंवा आशयघन कॉमेडीचा चित्रपट नाही. तो स्वतःच्या गोंधळात रमणारा, मोठ्या स्टारकास्टवर उभा असलेला आणि प्रसंगनिष्ठ विनोदांवर अवलंबून असलेला मनोरंजनपट आहे. प्रत्येक विनोद यशस्वी होत नाही; पण जे विनोद जमून आले आहेत, ते प्रेक्षकांना मनापासून हसवतात.
जर तुम्ही ‘वेलकम’सारख्या क्लासिकची पुनरावृत्ती शोधत असाल, तर हा चित्रपट तुमची निराशा करू शकतो. पण डोकं बाजूला ठेवून, फक्त वेळ घालवण्यासाठी आणि भरपूर कलाकारांना एका पडद्यावर पाहण्याचा आनंद घ्यायचा असेल, तर ‘वेलकम टू द जंगल’ नक्कीच एकदा पाहण्यास हरकत नाही.
मी चित्रपटाला तीन स्टार्स देतो.
अमित भंडारी, चित्रपट समीक्षक
का पाहावा ?
हा चित्रपट कथा सांगण्यापेक्षा गोंधळ, विनोद आणि स्टार पॉवर यांचा उत्सव साजरा करतो. लॉजिक नव्हे, तर हसणं हेच त्याचं बलस्थान.
का टाळावा ? “वेलकम (2007)” मधलं मॅजिक हरवलंय.
थोडक्यात काय ? लॉजिकला सुट्टी, स्टार्सचा महाकुंभ अन् नुसतंच धुमशान
फिल्म :- वेलकम टू द जंगल
दिग्दर्शक : अहमद खान
कलाकार: अक्षय कुमार, रवीना टंडन, सुनील शेट्टी, जॉनी लीव्हर, जॅकी श्रॉफ, अर्शद वारसी, परेश रावल, राजपाल यादव, दिशा पटानी, जॅकलीन फर्नांडिस
रेटिंग : ⭐⭐⭐ (३/५)