Premanand Maharaj Ashram Rasik Dulari Death CCTV: प्रेमानंद महाराजांच्या आश्रमातील शिष्य रसिक दुलारी यांच्या मृत्यूच्या प्रकरणात दररोज नवनवीन माहिती समोर येत आहे. या प्रकरणात आता एक कथित एक्सक्लुझिव्ह सीसीटीव्ही फुटेज समोर आलं आहे. या फुटेजमध्ये मृत्यूच्या काही सेकंद आधी रसिक दुलारी नेमकं काय करत होते, हे दिसत असल्याचं सांगितलं जात आहे. मात्र या CCTV फुटेजनंतर या मृत्यूभोवतीचे प्रश्न आणखी वाढले आहेत. कारण सुरुवातीला ही घटना साधी आत्महत्या असल्याचं मानलं जात असताना, पोस्टमार्टम रिपोर्ट, घटनास्थळावर सापडलेल्या वस्तू, शरीरावरील जखमा आणि पोलिसांना घटनेची माहिती देण्यात झालेला विलंब यामुळे तपासाची दिशा बदलताना दिसत आहे.
सीसीटीव्ही फुटेजमध्ये नेमकं काय?
25 सप्टेंबर, शुक्रवारच्या फुटेजनुसार रसिक दुलारी Rasik Dulari छतावर जातात. काही वेळ चालल्यानंतर ते भिंतीवर बसतात. जवळपास 6 सेकंद ते तिथे बसून राहतात. या काळात ते आजूबाजूला पाहतात. त्यांच्या हालचालींवरून ते काहीतरी विचार करत असल्याचं दिसत असल्याचा दावा करण्यात आला आहे. त्यानंतर ते उठतात, काही अंतर चालतात आणि मग जमिनीवर झोपतात. ते आकाशाकडे पाहतात आणि त्यानंतर काही क्षणांत पुन्हा उठतात. पुढे नेमकं काय घडलं, याचा संपूर्ण भाग सीसीटीव्हीमध्ये दाखवता येत नसल्याचं सांगितलं जात आहे. मात्र त्यानंतर त्यांनी इमारतीवरून खाली उडी घेतल्याचं समोर आलं आहे.
हा संपूर्ण घटनाक्रम अवघ्या काही सेकंदांत घडल्याचं सांगितलं जात आहे. चौथ्या मजल्यावरून, म्हणजेच जवळपास 40 फूट उंचीवरून रसिक दुलारी खाली पडले. त्यानंतर आश्रमातील एका शिष्याने त्यांना पाहिलं. त्यांच्या डोक्याला गंभीर दुखापत झालेली होती. त्यांना तातडीने रुग्णालयात नेण्यात आलं. मात्र उपचारादरम्यान डॉक्टरांनी त्यांचा मृत्यू झाल्याचं सांगितलं.
प्रकरणात इथूनच एक महत्त्वाचा प्रश्न निर्माण झाला. कारण त्यांच्या कपड्यांवर, विशेषतः धोतीवर रक्ताचे डाग आढळल्याचं पोलिसांच्या तपासात समोर आलं. डोक्याला गंभीर दुखापत झाल्यामुळे रक्तस्राव होणं अपेक्षित होतं. पाय आणि शरीराच्या इतर भागांनाही दुखापत झाल्याचं सांगण्यात आलं. मात्र शरीराच्या खासगी भागाजवळ रक्त आढळल्यामुळे पोलिस आणि डॉक्टरांच्या मनात प्रश्न निर्माण झाला. त्यामुळे मृतदेहाचं पोस्टमार्टम करण्यात आलं.
पोस्टमार्टममध्ये शरीरावर अनेक जखमांच्या खुणा आढळल्या. डोक्याच्या हाडाला फ्रॅक्चर झालं होतं. खालच्या ओठाला आणि हनुवटीच्या भागाला जखम होती. कोपराच्या भागालाही दुखापत झाल्याचं नमूद करण्यात आलं. मात्र तपास अधिकाऱ्यांचं लक्ष वेधून घेणारी बाब म्हणजे खासगी अवयवाशी संबंधित जखम. दावा आहे की, त्यांचा खासगी अवयवा च्भाया जागेवर गंभीर इजा झालेली होती आणि तो भाग शरीरापासून वेगळा पडलेला आढळला. त्याच जागेवर टाके किंवा शिवल्यासारख्या खुणाही आढळल्या आहेत. या बाबींची नेमकी कारणं काय, हे तपासातून स्पष्ट होणं बाकी आहे.
आता या प्रकरणातील दुसरा मोठा प्रश्न म्हणजे घटनेची वेळ आणि पोलिसांना माहिती देण्याची वेळ. 25 सप्टेंबर रोजी सकाळी साडेदहा वाजता घटना घडली. मात्र, पोलिसांना दुपारी 12 वाजता माहिती देण्यात आली. म्हणजेच जवळपास दीड ते दोन तासांचा फरक दिसतो. पोलिसांच्या दृष्टीने हा विलंब महत्त्वाचा ठरला. या काळात नेमकं काय झालं? पोलिसांना लगेच माहिती का देण्यात आली नाही? या प्रश्नांची उत्तरं तपासातून शोधली जात आहेत.
या प्रकरणात रसिक दुलारी यांच्या कुटुंबीयांनीही गंभीर प्रश्न उपस्थित केले आहेत. कुटुंबीयांच्या म्हणण्यानुसार, ते जबलपूरचे रहिवासी होते. दोन वर्षांपूर्वी ते वृंदावनला आले होते. त्यांनी नर्मदा परिक्रमा केली होती. ते सैन्यात भरती होण्याची इच्छा बाळगत होते, मात्र भरतीच्या धावण्याच्या परीक्षेत ते यशस्वी होऊ शकले नाहीत. त्यानंतर त्यांनी भक्तीचा मार्ग स्वीकारला आणि नर्मदा नदीची पायी परिक्रमा केल्यानंतर वृंदावन गाठलं. पुढे त्यांनी प्रेमानंद महाराजांकडून दीक्षा घेतली आणि आश्रमातील सेवेशी जोडले गेले.
मात्र मुलाच्या मृत्यूनंतर त्यांची आई समोर आली आणि त्यांनी आरोप केला की वृंदावनला गेल्यानंतर त्यांना आपल्या मुलाला भेटू दिलं जात नव्हतं. कुटुंबीयांचं म्हणणं आहे की रसिक दुलारी व्यवस्थित होते आणि त्यांना अशा प्रकारचं टोकाचं पाऊल उचलण्याची शक्यता वाटत नाही. त्यांनी आपल्या मुलासोबत नेमकं काय झालं, याचा तपास करण्याची मागणी केली आहे.
आता या प्रकरणातील आणखी एक धक्कादायक बाब म्हणजे आश्रमातील खोलीत सापडलेल्या वस्तू. तपासादरम्यान खोलीत एक डायरी आणि इलेक्ट्रिक ग्राइंडर सापडल्याचं सांगितलं जात आहे. या ग्राइंडरचा या मृत्यूशी काही संबंध आहे का, त्याचा वापर नेमका कशासाठी झाला, या प्रश्नांचा तपास केला जात आहे.
पोलिसांसमोर आता मुख्यतः तीन शक्यता तपासल्या जात असल्याचं या रिपोर्टमध्ये सांगितलं आहे. पहिली शक्यता म्हणजे रसिक दुलारी यांनी स्वतःला इजा केली का? दुसरी शक्यता म्हणजे आश्रमात राहणाऱ्या कोणीतरी व्यक्तीने त्यांना त्रास दिला किंवा इजा केली का? आणि तिसरी शक्यता म्हणजे त्यांच्या मृत्यूमागे आणखी काही वेगळा घटनाक्रम आहे का? या तिन्ही शक्यतांपैकी नेमकं सत्य काय आहे, हे तपासातून समोर येणं बाकी आहे.
सुरुवातीला पोलिसांचा भर फोन आणि कॉल डिटेल्सवर होता. कोणाशी संपर्क झाला, फोनवर काय शोधलं गेलं, मोबाईलचा वापर कसा झाला, याचा तपास केला जात होता. मात्र त्यानंतर तपासाचा फोकस आश्रमातील दिनचर्या, नियम आणि तिथल्या कामकाजाकडे वळला. आश्रमात शिष्यांचं दैनंदिन जीवन कसं असतं? त्यांना कोणते नियम पाळावे लागतात? बाहेरील व्यक्तींशी त्यांचा संपर्क किती असतो? या प्रश्नांचाही तपास केला जात आहे.
आश्रमातील मोबाईल वापराबाबतचे नियम काय?
आश्रमातील मोबाईलच्या वापराबाबतही काही नियम असल्याचं रिपोर्टमध्ये नमूद करण्यात आलं आहे. दीक्षा घेतल्यानंतर शिष्यांनी स्वतःचा मोबाईल आणि सिम आश्रमाबाहेर कुटुंबीयांकडे किंवा इतरांकडे सोपवायचं आणि आश्रमात आश्रमाकडून उपलब्ध करून दिलेला फोन आणि सिम वापरायचं, असं सांगितलं जात आहे. त्या फोनवर कोणाशी संपर्क केला जातो, कोणता कंटेंट पाहिला जातो, याबाबतही तपासणी होऊ शकते, असा दावा अमर उजालाच्या रिपोर्टमध्ये करण्यात आला आहे.
आश्रमातील दैनंदिन व्यवस्थेबाबतही नियम?
उदाहरणार्थ, एखादा पंखा किंवा नळ खराब झाला तर आधी आश्रमातील लोकच तो दुरुस्त करण्याचा प्रयत्न करतात. ते शक्य नसेल तर व्यवस्थापनाला माहिती दिली जाते आणि त्यानंतर बाहेरील व्यक्तीला बोलावून दुरुस्ती केली जाते. बाहेरील लोकांशी अनावश्यक संपर्क टाळण्याचे नियम असल्याचंही सांगण्यात येत आहे.
आता पुन्हा येऊया त्या तीन महत्त्वाच्या शक्यतांकडे. खासगी अवयवाला झालेली इजा नेमकी कशी झाली? ती स्वतःहून झाली का? इलेक्ट्रिक ग्राइंडरचा त्यात काही वापर झाला का? किंवा दुसऱ्या कोणीतरी ही इजा केली का? या प्रश्नांची उत्तरं अद्याप स्पष्ट झालेली नाहीत. त्यामुळे पोलिसांसाठी घटनास्थळ, खोली, ग्राइंडर, पोस्टमार्टम रिपोर्ट आणि सीसीटीव्ही हे सर्व पुरावे महत्त्वाचे ठरत आहेत.
याचवेळी कुटुंबीयांनी रसिक दुलारी यांनी स्वतःहून असं काही केलं असावं, ही शक्यता नाकारली आहे. कुटुंबीयांचं म्हणणं आहे की ते समजूतदार होते आणि त्यांना अशा प्रकारचं पाऊल उचलण्याचं कारण नव्हतं. त्यांनी आश्रमात काहीतरी वेगळं घडलं असण्याचा संशय व्यक्त केला आहे.
कुटुंबीयांनी आणखी एक प्रश्न उपस्थित केला आहे. जर रसिक दुलारी इमारतीवरून खाली पडले असतील, तर त्यांच्या खोलीतील ग्राइंडरवर रक्त कसं आलं? या प्रश्नाचाही तपास केला जात आहे. पोस्टमार्टममध्ये टाके किंवा शिवण केल्यासारख्या खुणांचा उल्लेख असल्यामुळे त्या खुणा नेमक्या कुठे आणि कशामुळे आल्या, हा देखील तपासाचा भाग आहे. डॉक्टरांनी त्या खुणा केल्या का? रुग्णालयात काही उपचार झाले का? की त्यापूर्वीच कुठे इजा झाली होती? या सर्व बाबींची वैद्यकीय आणि फॉरेन्सिक तपासणी महत्त्वाची ठरणार आहे.
तिसरी शक्यता म्हणजे आश्रमातील मानसिक दबाव किंवा त्रासाचा काही संबंध होता का? रसिक दुलारी एखाद्या तणावातून जात होते का? त्यांना कोणी त्रास देत होतं का? त्यांच्या वर्तनात काही बदल झाला होता का? सीसीटीव्हीमध्ये भिंतीवर काही सेकंद बसणं, आजूबाजूला पाहणं आणि त्यानंतर घेतलेला निर्णय यामुळे या प्रश्नांकडेही तपास यंत्रणांचं लक्ष आहे. मात्र केवळ सीसीटीव्हीमधील हालचालींवरून त्यांच्या मनात नेमकं काय सुरू होतं, याचा निश्चित निष्कर्ष काढता येत नाही.
आता या संपूर्ण प्रकरणात अनेक प्रश्न अनुत्तरित आहेत. मृत्यू खरंच आत्महत्येमुळे झाला का? जर तसं असेल तर शरीरावर आढळलेल्या इतर जखमांचं स्पष्टीकरण काय? खासगी अवयवाशी संबंधित इजा नेमकी कशी झाली? खोलीत सापडलेल्या इलेक्ट्रिक ग्राइंडरचा या घटनेशी काही संबंध आहे का? पोस्टमार्टममध्ये नमूद झालेल्या टाक्यांच्या खुणा कशामुळे आहेत? आणि सर्वात महत्त्वाचं म्हणजे घटनेच्या वेळेनंतर पोलिसांना माहिती देण्यात विलंब का झाला?
या प्रश्नांची उत्तरं सध्या तपासात शोधली जात आहेत. त्यामुळे या मृत्यूला सध्या कोणत्याही एका निष्कर्षाशी जोडणं घाईचं ठरेल. सीसीटीव्ही, पोस्टमार्टम रिपोर्ट, फॉरेन्सिक पुरावे, मोबाईल आणि कॉल डिटेल्स, घटनास्थळावरील वस्तू, आश्रमातील नियम आणि कुटुंबीयांचे जबाब—या सर्व बाबी एकत्र तपासल्यानंतरच या प्रकरणाचं खरं चित्र स्पष्ट होऊ शकतं.
म्हणूनच आता सर्वांचं लक्ष पोलिसांच्या पुढील तपासाकडे आहे. रसिक दुलारी यांच्या मृत्यूमागचं नेमकं कारण काय होतं? त्यांनी स्वतःहून हे पाऊल उचललं होतं का, त्यांना कोणी प्रवृत्त केलं होतं का, की या प्रकरणात आणखी काही वेगळं दडलं आहे? सध्या या प्रत्येक प्रश्नावर प्रश्नचिन्ह कायम आहे. आणि या प्रश्नांची उत्तरं तपासातूनच समोर येणार आहेत.